ԵՄ ընդլայնման հարցերով հանձնակատար Մարթա Կոսը 2026-ը հայտարարեց շատ կարևոր տարի այսպես կոչված՝ հայկական ժողովրդավարության համար։ Ընտրություններ են լինելու, «չարամիտները» փորձում են խաթարել ժողովրդավարական ապագան։ Ովքե՞ր են «չարամիտները»․ ընտրությունները կարևոր են ոչ միայն Հայաստանի, այլ Ադրբեջանի համար։ Վերջինս սպասում է Հայաստանի այսօրվա իշանության հաղթանակին, այսպես կոչված՝ «արևմտյան ապագային», որ իր ուզած ձևով փոխի ՀՀ սահմանադրությունը, ավանդական արժեքները, վերացնի անկախության հռչակագիրը, Հայաստան սարքի «Արևմտյան Ադրբեջան»։

Եվրոպացի հյուրը Հայաստանում խոսեց արագ արձագանքնման խմբի մասին, որը իրականում հիբրիդային հարձակման համար է ՀՀ քաղաքացու վրա, խոսեց ինչ-որ բարեփոխումներից, թե բա՝ միլիոններ են տալու։

Կաջակցեն, փող կտան, ինչ-որ վիզա կհեշտացնեն․ իսկ Հայաստանին կընդունե՞ն ԵՄ։ Այ դա՝ հաստատ ոչ։ Հայաստանն այնտեղ տեղ չունի։ Հայաստանը դեպի եվրոպա տանելու ճանապարհը գնում է Թուրքիա ու այնտեղ կանգ է առնելու, իսկ Հայաստանի ներսում եվրոպական ճանապարհը վախենամ ավարտվի «Արևմտյան Ադրբեջանով»։ Թե ինչու են ԵՄ-ին թուրքերն ու ադրբեջանցիները պետք, գիտենք, իսկ Հայաստանը ինչի՞ն է պետք, գուցե որպես միջանցք, ճանապարհ, մայրուղի, որը կապո՞ւմ է այդ երկրները։

Եվրոպացի հյուրը ասում էր՝ Հայաստանն ինքնիշխան երկիր է։ Ինքնիշխան երկրում այլ պետության պահանջով սահմանադրություն են փոխում, ԵՄ-ն անելիք ու ասելիք չունի՞։

Շիրակի պետական համալսարանում դասախոսություն կարդացած Մարտա Կոսին տեղեկացա, որ խնդրագիր են փոխանցել «Ոչ Արևմտյան Ադրբեջանին» շարժման Շիրակի անդամները և բարձրաձայնել են Հայաստանի ինքնիշխանությանը, կարգավիճակին սպառնացող վտանգները, TRIPP-ից բխող խնդիրները, անվտանգության ռիսկերի, հնարավոր ռազմական էսկալացիայի վերաբերյալ մտահոգություններ, «Արևմտյան Ադրբեջան» թեզից բխող վտանգները, թուրք-ադրբեջանական սողացող էքսպանսիայի վտանգը։ Իհարկե՝ դա պետք է բարձրաձայնեին պաշտոնյաները, ոչ թե մնար հասարակական գործիչների, քաղաքացիների վրա։