Հեղինակն է այսպես կոչված «Կովկասյան Ալբանիայի» հայեցակարգի, որն իրենից ներկայացնում է տարածաշրջանում քրիստոնեության պատմության «այլընտրանքային» ու Հայաստանի հանդեպ թշնամական տարբերակ։ Ադրբեջանական պաշտոնական դիսկուրսում նրա մշակումների զգալի մասը մինչ օրս օգտագործվում է Արցախի ու ներկայիս Հայաստանի կազմում գտնվող մի շարք արևմտյան շրջանների «հնագույն ադրբեջանական» բնույթը հիմնավորելու համար։