Մահացել է 2021 թվականին՝ Կուբայից Գերմանիա թռիչքի ժամանակ։ Գերմանական դատարանը հաստատել է, որ նա կաշառքներ է ընդունել Լինտներից ու ադրբեջանցի պաշտոնյաներից։ Գերմանիայի դատախազությունը սեփական ստուգումն էր անցկացնում, որոշում էր կայացվել Շտրենցին տուգանել 20 հազար եվրոյով։
Մյունխենի բարձրագույն երկրամասային դատարանի կողմից դատապարտվել է միայն 2026 թվականի հունվարին. մինչ այդ նա ամեն կերպ ձգձգում էր գործընթացն ու անգամ անմեղսունակություն էր ձևացնում։ ԵԽԽՎ գաղտնի փաստաթղթեր է փոխանցել ադրբեջանական կողմին, քվեարկել է ի շահ Բաքվի, ստացել է առնվազն 900 հազար դոլար։ Դատարանի դատավճիռն է՝ մեկ տարի և երկու ամիս պայմանական ազատազրկում՝ պետական պաշտոններ զբաղեցնելու ու ընտրություններում թեկնածություն առաջադրելու արգելքով։
Մյունխենի դատարանի կողմից դատապարտվել է 9 ամսվա պայմանական ազատազրկման՝ Բաքվի անունից այլ քաղաքական գործիչների կաշառք փոխանցելու համար. իր ծառայությունների դիմաց անձամբ ստացել է առնվազն 1,1 միլիոն դոլար (այս գումարը հաջողվել է ապացուցել)։
2021 թվականին իտալական առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատապարտվել է 4 տարվա ազատազրկման՝ ԵԽԽՎ-ում քաղբանտարկյալների մասին զեկույցը տապալելու նպատակով Ադրբեջանից 2,39 միլիոն եվրո ստանալու համար։ Միլանի վերաքննիչ դատարանի երկրորդ պալատը ըստ էության չարդարացրեց Վոլոնտեին, սակայն գործը կարճվեց վաղեմության ժամկետը լրանալու պատճառով։ «Corriere della Sera» թերթը սա անվանեց Իտալիայում միջազգային կոռուպցիայի համար հազվագյուտ մեղադրական դատավճիռներից մեկի «գոլորշիացում»։ Transparency International-ը մատնանշեց Վոլոնտեի գործը՝ որպես Իսպանիայում ու Իտալիայում Ադրբեջանի «հեղինակության լվացման» հետ կապված գործերով համակարգային անպատժելիության օրինակ։