Երևանում տեղի ունեցավ «Պատրա՞ստ է արդյոք Ադրբեջանը իրական խաղաղության» խորագրով կլոր սեղան, որին մասնակցեցին հասարակական քաղաքական առաջնորդներ և քաղաքագետներ։

Փետրվարի 26-ին Euromedia24-ի մամուլի կենտրոնում տեղի ունեցավ «Պատրա՞ստ է արդյոք Ադրբեջանը խաղաղության» խորագրով կլոր սեղան։ Այն կազմակերպվել էր «Ո՛չ «Արևմտյան Ադրբեջանին»» հայկական ժողովրդական շարժման մասնակցությամբ։ Մասնագետներն ու հասարակական գործիչները քննարկեցին Բաքվի իրական մտադրությունները խաղաղության բանակցությունների և նրա շարունակական հայատյաց քաղաքականության համատեքստում։

Միջոցառմանը մասնակցեցին «Ո՛չ «Արևմտյան Ադրբեջանին»» հայկական ժողովրդական շարժման առաջնորդ, «Դեմոկրատական ​​այլընտրանք» կուսակցության նախագահ և քաղաքագետ Սուրեն Սուրենյանցը, «Ազգային անվտանգություն» կուսակցության առաջնորդ Գառնիկ Իսագուլյանը, «Հանուն սոցիալական արդարության» կուսակցության նախագահ և քաղաքագետ Արման Ղուկասյանը և «Հայաքվե» նախաձեռնության քաղաքական խորհրդի անդամ Մենուա Սողոմոնյանը։ Մասնակիցները նշեցին, որ պաշտոնական Բաքուն շարունակում է օգտագործել հայատյաց հռետորաբանություն, և որ խաղաղության նախաձեռնությունները օգտագործվում են որպես քողարկում՝ Հայաստանի վրա ճնշման նոր փուլ նախապատրաստելու համար։

Սուրեն Սուրենյանցը նշեց, որ տպավորություն է՝ խաղաղության գործընթացը հասել է մի վիճակի, որ խաղաղության խանգարող հանգամանքը մնացել է միայն ՀՀ ընդդիմությունը։ ՀՀ իշխանության ներկայացուցիչները նման տպավորություն են ստեղծում։ Կեղծ թեզ է առաջ քաշվում՝ իբր պատերազմի և խաղաղության երկընտրանք։ 

«Իրականության մեջ դա Հայաստանով պայմանավորված չէ»,- ասաց Սուրեն Սուրենյանցը։ 

Նա հավելեց, որ եթե Հայաստանն ու Ադրբեջանը նույնիսկ որոշակի լուծումների հանգեն, դա երկարաժամկետ գործընթաց չէ։ Հիմա աշխարհակարգ հաստատելու շուրջ նոր բանակցություններ են գնում։ Նրա խոսքով՝ Անքորիջից սկսած՝ Մոսկվան ու Վաշինգտոնը չեն քննարկում միայն Ուկրաինայի հարցը։ Ալիևը մի քանի գլոբալ սխալներ է արել, որ համաշխարհային իրավիճակը փոխվելուց հետո իրեն չի ներվելու. երբ որ Ռուսաստանի ձեռքերը ազատվեն, հնարավոր է՝ նա ինչ-որ բաներ չների Ալիևին։ 

Մենուա Սողոմոնյանն այս համատեքստում ասաց, որ մեր իշխանությունը խաղաղություն ասելով՝ դառնում է ոչ թե հավասար պայմաններով խաղաղություն, այլ պարզապես մեկի պարտադրանքը մյուսի նկատմամբ, որտեղ Ադրբեջանը հանդես է գալիս որպես պարտադրող։ 

«Այսօր մեր տարածաշրջանում մեկ հեգեմոն չկա։ Եվ դրա մեջ իր մեղավորությունն ունի մեր իշխանությունը։ Մի քանի հեգեմոններ, ովքեր կռվում են մեր տարածաշրջանում, իշխանության պատճառով՝ մենք ստիպված ենք լինելու կանգնել ընտրության առաջ»,-մասնավորապես ասաց Մենուա Սողոմոնյանը։ 

Նա հավելեց, որ իր կանխատեսմամբ՝ մինչև ընտրություններ խաղաղության պայմանագիր չի լինի, քանի որ դրանով կորչում է Նիկոլ Փաշինյանի վերընտրվելու իմաստը։ Ինչպես կոնֆետ՝ այդ թուղթը ցույց կտան, որ ասեն՝ եկեք ընտրեք Փաշինյանին, որ խաղաղություն լինի։ 

Արման Ղուկասյանն ասաց, որ երկար ժամանակ Ռուսաստանը Հայաստանում դոմինանտ էր։ Դրա համար էլ երկար ժամանակ հայ-ադրբեջանական կոնֆլիկտում այդ ստատուս քվոն կար։ Հետո այդ ստատուս քվոն փոխվեց, մենք միջանկյալ վիճակում ենք՝ չունենք ոչ հին, ոչ նոր ստատուս քվոն։ Այսօր տեսա, որ այդ, այսպես կոչված «Արևմտյան Ադրբեջանի» կառույցի ղեկավարը հայտարարել էր, որ շուտով իրենք վերադառնալու են, այսպես կոչված, «Արևմտյան Ադրբեջան», այսինքն՝ Հայաստան, և այդ կառույցը ֆինանսավորվում է Ալիևի կողմից։ 

«Մենք ու իրենք ունենք տարբեր ընկալումներ խաղաղության մասին։ Կանխատեսում եմ նաև, որ մինչ ընտրությունները փաստաթուղթ կստորագրվի Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև, որը չի լինի վերջնական խաղաղության պայմանագիր»,- ասաց Արման Ղուկասյանը։

Գառնիկ Իսագուլյանն ասաց, որ մենք խաղաղություն ունեցել ենք 1994-ից մինչև 2018 թիվը կամ նույնիսկ 1988-ից մինչև 2018-ը։ Այդ ընթացքում Հայաստանում պատերազմ չի եղել։ Մեր կամավորները կռվել են Արցախում, որը որոշել էր ինքնորոշվել։ Պատերազմի մեջ մտանք, երբ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց, որ «Արցախը Հայաստան է, և վերջ»։ Նրա խոսքով՝ Հայաստանի մեր տարածքները գրավվել են թշնամու կողմից։ Նա հարց հնչեցրեց՝ հիմա մեր տարածքները չե՞նք ազատագրելու։ 300 000 ադրբեջանցի տեղափոխվելու է Սյունիք, իսկ 1,5 միլիոն՝ Հայաստան։ Դա, ըստ Իսագուլյանի, քննարկվել է Բրյուսելում ու Թբիլիսիում։

«Նույնիսկ եթե Հայաստանն ու Ադրբեջանը ինչ-որ փաստաթուղթ ստորագրեն, դա որևէ արժեք չունի։ Կարծում եմ, որ ադրբեջանցիները Հայաստանի հետ ոչ մի փաստաթուղթ չեն ստորագրի, քանի որ ժողովուրդը պետք է կրկին անգամ ընտրի Նիկոլ Փաշինյանին», – եզրափակեց Գառնիկ Իսագուլյանը։

Մանրամասն՝ տեսանյութում:

Քաղաքագետ Սուրեն Սուրենյանցը գրում է.

Ինչքան էլ Հայաստանի իշխանությունները պնդեն, որ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հակամարտության էջը փակված է, փաստերը խոսում են հակառակի մասին.

1) Ադրբեջանը հրաժարվում է ստորագրել խաղաղության պայմանագիրը՝ որպես նախապայման Հայաստանից պահանջելով փոխել Սահմանադրությունը,

2) Ադրբեջանը շարունակում է օկուպացված պահել Հայաստանի ինքնիշխան տարածքները, զուգահեռաբար առաջ է քաշում, այսպես կոչված, անկլավների վերադարձի, ժողովրդագրական էքսպանսիայի(Արևմտյան Ադրբեջանի թեզ) պահանջները,

3) Այսպես կոչված, Արևմտյան Ադրբեջանի օրակարգը խրախուսվում է պետական ամենաբարձր մակարդակով,

4) Բաքվի բանտում պահվող ռազմագերիները դատապարտվում են ցմահ կամ երկարաժամկետ ազատազրկման: Ավելին, Ալիևը Բաքվի դատարանը ներկայացնում է որպես Նյուրնբերգի շարունակություն, իսկ արցախցի առաջնորդներին՝ որպես նացիստներից էլ «ավելի ծանր հանցագործներ»:

Ալիևի «Նյուրնբերգը» խաղաղության մասին չէ։ Այն խաղաղության լեզվով ձևակերպված պարտադրանք է՝ Հայաստանին հասցեագրված, որից պահանջվում է ոչ թե համաձայնություն, այլ անվերապահ կապիտուլյացիա։ Հայաստանի իշխանությունները, որոնք պարտավոր էին հակադարձել Բաքվի վտանգավոր օրակարգին, ընտրել են միակողմանի և նվաստացուցիչ զիջումների ճանապարհը: Հայաստանի յուրաքանչյուր քաղաքացի, հասարակական խումբ, քաղաքական ուժ պետք է հակադրվի հարաբերությունների կարգավորման այս մոդելին, որը ոչ թե ինստիտուցիոնալ խաղաղության, այլ Հայաստանի անշրջելի կապիտուլյացիայի մասին է:

Գործող իշխանության պարտվողական լռությունը չի կարող նույնացվել Հայաստանի և նրա ժողովրդի դիրքորոշման հետ: «Ո՜չ Արևմտյան Ադրբեջանին» շարժման խորհրդանշական հերթական ակցիան անցկացվելու է ս.թ փետրվարի 27-ին, չորեքշաբթի, ժամը 15-ին՝ բողոքի նամակ փոխանցելով Եվրոպայի խորհրդի Երևանի գրասենյակ(Մովսես Խորենացու փողոց, 15 շենք, 5-րդ հարկ, «Էլիտ Պլազա» բիզնես կենտրոն) Մեր նպատակն իրական խաղաղությունն է՝ անվերջանալի թվացող կապիտուլյացիայի փոխարեն:

https://www.facebook.com/share/p/1FmiiB3hsH/?mibextid=wwXIfr