Այս խառը իրավիճակում, երբ Ալիևն ամրացնում է իր սահմանները՝ մեր երկրից օկուպացրած տարածքի հաշվին, Հայաստանի պաշտպանության նախարարը, որ պետք է զորամասերից տուն չգնար, արտգործնախարարը, վարչապետ աշխատողը զբաղված են սուջուխ-շոուով, մարզերում ժողովրդի վրա մունաթ գալով։

Չտեսանք Հայաստանի իշխանությունը քայլ աներ Իրանում բնակվող շուրջ 100 հազարանոց հայ համայնքին օգնելու, բայց լսում ենք խոստումներ ադրբեջանցիներին օգնության վազելու, Նախիջևանի հետ կապի այսպես ասած՝ «հումանիտար միջանցք» տալու մասին։ Էն Ադրբեջանի համար, որը շրջափակել էր Արցախը ամբողջությամբ և սովի ենթարկել։

Իսկ տեսնես ի՞նչ են տանել-բերելու էդ միջանցքով, սպառազինությո՞ւն․ իսկ կարող է՞ դրանով տեղափոխելու են Հայաստանի բնակության բերվելիք ադրբեջանցիներին։ Կարող է՞ դա հենց այսպես կոչված «Արևմտյան Ադրբեջան» հիմար ու վտանգավոր թեզի միջանցքն է։

Սարսափելին այն է, որ այս իշխանությունից ամեն ինչ է սպասելի։

Հայաստա՞ն, թե՞՝ Արևմտյան Ադրբեջան, երկընտրանքը շատ պարզ է:

ԵՄ ընդլայնման հարցերով հանձնակատար Մարթա Կոսը 2026-ը հայտարարեց շատ կարևոր տարի այսպես կոչված՝ հայկական ժողովրդավարության համար։ Ընտրություններ են լինելու, «չարամիտները» փորձում են խաթարել ժողովրդավարական ապագան։ Ովքե՞ր են «չարամիտները»․ ընտրությունները կարևոր են ոչ միայն Հայաստանի, այլ Ադրբեջանի համար։ Վերջինս սպասում է Հայաստանի այսօրվա իշանության հաղթանակին, այսպես կոչված՝ «արևմտյան ապագային», որ իր ուզած ձևով փոխի ՀՀ սահմանադրությունը, ավանդական արժեքները, վերացնի անկախության հռչակագիրը, Հայաստան սարքի «Արևմտյան Ադրբեջան»։

Եվրոպացի հյուրը Հայաստանում խոսեց արագ արձագանքնման խմբի մասին, որը իրականում հիբրիդային հարձակման համար է ՀՀ քաղաքացու վրա, խոսեց ինչ-որ բարեփոխումներից, թե բա՝ միլիոններ են տալու։

Կաջակցեն, փող կտան, ինչ-որ վիզա կհեշտացնեն․ իսկ Հայաստանին կընդունե՞ն ԵՄ։ Այ դա՝ հաստատ ոչ։ Հայաստանն այնտեղ տեղ չունի։ Հայաստանը դեպի եվրոպա տանելու ճանապարհը գնում է Թուրքիա ու այնտեղ կանգ է առնելու, իսկ Հայաստանի ներսում եվրոպական ճանապարհը վախենամ ավարտվի «Արևմտյան Ադրբեջանով»։ Թե ինչու են ԵՄ-ին թուրքերն ու ադրբեջանցիները պետք, գիտենք, իսկ Հայաստանը ինչի՞ն է պետք, գուցե որպես միջանցք, ճանապարհ, մայրուղի, որը կապո՞ւմ է այդ երկրները։

Եվրոպացի հյուրը ասում էր՝ Հայաստանն ինքնիշխան երկիր է։ Ինքնիշխան երկրում այլ պետության պահանջով սահմանադրություն են փոխում, ԵՄ-ն անելիք ու ասելիք չունի՞։

Շիրակի պետական համալսարանում դասախոսություն կարդացած Մարտա Կոսին տեղեկացա, որ խնդրագիր են փոխանցել «Ոչ Արևմտյան Ադրբեջանին» շարժման Շիրակի անդամները և բարձրաձայնել են Հայաստանի ինքնիշխանությանը, կարգավիճակին սպառնացող վտանգները, TRIPP-ից բխող խնդիրները, անվտանգության ռիսկերի, հնարավոր ռազմական էսկալացիայի վերաբերյալ մտահոգություններ, «Արևմտյան Ադրբեջան» թեզից բխող վտանգները, թուրք-ադրբեջանական սողացող էքսպանսիայի վտանգը։ Իհարկե՝ դա պետք է բարձրաձայնեին պաշտոնյաները, ոչ թե մնար հասարակական գործիչների, քաղաքացիների վրա։

Նորություն չէ, որ նոր Սահմանադրությունն ավելի շատ լինելու է ոչ թե Հայաստանի Հանրապետության, այլ «Արևմտյան Ադրբեջանի» Սահմանադրություն։ Այն Ալիևի և Էրդողանի ցուցումով ու իրենց մշակված օրենքով է պարտադրվելու հայ ժողովրդին։

Հույսը դնենք մեր վրա

Մեր արխիվային նյութերը տրամադրվել են «Արևմտյան Ադրբեջան» կազմակերպության ղեկավարին:

Տարածաշրջանում անվտանգային ճգնաժամը խորանում է, և Հայաստանի համար դառնում լուրջ գլխացավանք։
Պատերազմի արդյունքում, ըստ էության, Թուրքիան և Ադրբեջանը կամրապնդեն իրենց դիրքերը Մերձավոր Արևելքում։

Անդաշնակից Հայաստանը պարզապես խորանում է անվտանգային խնդիրների մեջ և չունենալով հաջող ղեկավարություն՝ կենսական շահերը զիջում է՝ թվացյալ խաղաղության դիմաց։ Ալիևի պլաններում Հայաստանի խաղաղ զավթումն է, «Արևմտյան Ադրբեջան» զավթողական թեզի իրականացումը։ Սա չտեսնելու տալով՝ Արևմուտքը քաջալերում է նրան։ ԵՄ-Հայաստան արժանապաատիվ հարաբերությունները միայն «քաղցր սուտ» են․ Եվրոպայի մոտեցումը Հայաստանի նկատմամբ «արժեքների և շահերի բախում» է, էներգետիկ շահերը նրան տանում են դեպի Բաքու, հակառուսականը՝ Երևան, և աչք են փակում Հայաստանի նկատմամբ Ադրբեջանի տարածքային պահանջների վրա։

Արևմուտքից, իհարկե, այցեր կշարունակեն լինել Հայաստան, խոստումներ տրվել՝ Եվրաինտեգրման, վիզաների, ռազմավարական օրակարգերի, ներդրումների, դիմակայության և այլ բառապաշարով։ Բայց դրանց հետևում թաքնված են Հայաստանի օկուպացիայի վրա աչք փակելու իրական ծրագրեր։

Ադրբեջանական կեղծիքի նոր էպիզոդը. «Արևմտյան Զանգեզուրի» տեղանունների բառարան